ترمیم زخم‌های دیابتی با استفاده از پوشش نانویی

diabetic-foot

محققان دانشگاه صنعتی امیركبیر و دانشگاه علوم پزشكی تهران با تولید یك پوشش نانویی تلاش كردند بهبود زخم‌های دیابتی را سرعت بخشند. این پوشش‌های متشكل از نانوالیاف را مي‌توان به‌منظور درمان انواع زخم‌های پوستی از جمله زخم‌های ناشی از سوختگی و برش مورد استفاده قرار داد.

دیابت یكی از شایع‌ترین بیماري‌هایی است كه بسیاری از افراد جامعه به آن مبتلا هستند. پیش‌بینی مي‌شود تعداد مبتلایان به این بیماری از ۱۷۱ میلیون نفر در سال ۲۰۱۰ به ۳۶۶ میلیون نفر در سال ۲۰۳۰ برسدیكی از پیامدهای ابتلا به این بیماری عدم بهبود یا روند بسیار كند بهبود زخم‌هاست. غلظت بالای گلوكز مانع از پیشرفت مراحل مختلف فرایند بهبود و ترمیم زخم مي‌گردد. ازاین‌رو معرفی روش‌هایی كه بتوان به‌وسیله‌ آن‌ها روند ترمیم زخم را تسریع كرد، یكی از اقدامات ضروری در جهت پیشگیری از وخامت شرایط جسمی بیمار است.

دكتر عادله قلی پور كنعانی محقق دانشگاه صنعتی امیركبیر، تولید پوشش‌های پلیمری متشكل از نانوالیاف جهت تسریع روند درمانی زخم را به‌عنوان اهداف دنبال شده در این طرح معرفی نمود.  استفاده از این پوشش نانویی علاوه بر افزایش سرعت ترمیم زخم‌ها، كاهش هزینه‌ ترمیم زخم‌ها به دلیل چند منظوره بودن این پوشش‌ها را نیز به دنبال دارد.
قلی پور ضمن تشریح خصوصیات یك پوشش ایده آل، خواص برجسته‌ این پوشش تولید شده در این طرح و نحوه‌ عملكرد آن را بدین شرح بیان كرد: پوشش‌های مناسب برای ترمیم زخم باید دارای خصوصیاتی از قبیل ضد میكروب بودن و تخلخل باشد. پوشش‌های نانویی به دلیل تخلخل بالا به‌راحتی مي‌توانند چرك، خون و عفونت را از روی زخم خارج كنند. همین امر موجب مرطوب شدن پوشش و عدم چسبندگی پانسمان بر روی زخم و تنفس پذیر بودن پانسمان را موجب مي‌گردد.

به گفته وی پلیمر به كار رفته در تولید این پوشش، پلیمر كیتوسان است كه علاوه بر دارا بودن ویژگی ضدمیكروبی، به دلیل شباهت ساختار شیمیایي‌اش به كلاژن موجود در بافت‌های طبیعی وقتی به شكل نانوالیاف بر روی بافت آسیب‌دیده قرار مي‌گیرد، شرایط ماتریس خارج سلولی طبیعی را برای زخم شبیه‌سازی مي‌كند. بدین ترتیب فیبروپلاست به‌سرعت از طریق ایجاد سیگنال‌های بیوشیمیایی به ناحیه‌ی زخم جذب شده و ترمیم با سرعت بالاتری اتفاق مي‌افتد.

قلی پور در ادامه به بیان مراحل تولید و ارزیابی این پوشش‌های نانویی پرداخت و افزود: در مرحله‌ اول پلیمرهای موردنظر (كیتوسان، پلی ونیل الكل و پلی كاپرولاكتون) تهیه شده و محلول همگن از مخلوط دو و سه‌جزئی از پلیمرهای نامبرده تولید شد. در مرحله‌ی بعد، پارامترهای فرایند الكتروریسی تعیین شده و داربست‌های نانولیفی بی بافت تولید شد.

وی تصریح كرد: آزمون‌های SEM، FTIR، DCS، تخلخل سنجی و استحكام سنجی بر روی پوشش حاصل شده انجام شد و در نهایت از این پوشش جهت ترمیم زخم ایجاد شده بر روی بدن موش صحرایی مورد استفاده قرار گرفتمحقق دانشگاه صنعتی امیر كبیر خاطر نشان كرد: نتایج حاصله نشان‌دهنده‌ اثر فوق‌العاده مناسب پوشش‌های نانویی در ترمیم زخم‌های دیابتی است، به‌طوري‌كه پس از گذشت بیست روز زخم‌هایی كه با پوشش نانویی پانسمان شده بودند به‌طور كامل ترمیم شدند.
از طرح حاضر دو اختراع با عنوان‌های تولید زخم بندهای نانولیفی مخلوط كیتوسانپلی وینیل الكل به‌منظور ترمیم زخم‌های برشی تمام عمق به شماره‌ی ثبت ۷۳۳۸۴ و تولید وب‌های نانولیفی چندلایه از كیتوسان و پلی كاپرولاكتان به‌منظور افزایش خواص مكانیكی وب و كاربرد آن در ترمیم زخم‌های برشی و سوختگی به شماره‌ی ثبت ۷۳۳۹۱ به ثبت رسیده است.

این تحقیقات حاصل تلاش‌های دكتر عادله قلی پور كنعانیمحقق دوره‌ پسادكترای دانشگاه صنعتی امیركبیردكتر سید هژیر بهرامیعضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی امیركبیرو دكتر شهرام ربانیعضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشكی تهراناست. نتایج این كار در مجله‌ IET Nanobiotechnology (جلد ۱۰، شماره‌ی ۱، سال ۲۰۱۶، صفحات ۱ تا ۷) به چاپ رسیده است.

منبع: ایرنا

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*